A historia de Fátima Historia · instalacións e exposicións: LSYTSDA Sala Alterarte
Posición · 0:00 / 13:05 SubtítulosDesactivados ES EN GL Transcrición 0:00 O meu nome é Fátima Pérez, teño 0:02 23 anos, son de Perú. 0:05 Son da selva de Perú, da 0:09 Cidade de Pucallpa, que en quechua significa 0:13 terra corada. O nome da cidade é 0:18 porque, desde arriba, en toda a cidade 0:23 a terra é vermella. Esa terra leva un 0:28 proceso para facer pezas de arte, cerámica, 0:32 Poderíase dicir. Por iso o nome. Tamén 0:37 coñécena como May Ushin. Ese viría 0:41 a ser o nome en idioma shipibo. 0:45 Temos moitas linguas indíxenas aí, en Pucallpa. 0:49 A decisión 0:53 de cambiarme de 0:57 país foi porque 1:01 xa sentía 1:05 que quería medrar e que el 1:09 lugar onde estaba xa era moi 1:14 pequeno. Xa vivira en varias cidades de 1:17 Perú, no norte, tamén en Cusco. 1:21 Estiven vivindo na capital do Imperio. 1:26 inca durante seis meses. Aló atopei 1:30 con moita xente estranxeiras que xa 1:34 Viñan percorrendo varios países do 1:37 mundo. Dicíanme que por que 1:41 non me aventuraba tamén a coñecer outras 1:45 realidades, outras culturas. Dábame 1:48 conta de que esas persoas 1:53 Pasaran por procesos moi bonitos 1:58 e sentiu que falar con eles me 2:02 cheaba bastante. Contábanme que deixaran 2:07 moitas cousas no seu país: a comodidade 2:11 de ter un traballo, a familia, 2:16 algo estable, para vivir aventurándose 2:21 en lugares distintos, coñecendo e conectando 2:25 con máis xente, coñecendo outras maneiras 2:29 de pensar. Iso quedoume 2:31 gravado. Cando volvín outra vez a min 2:34 cidade e vía o meu entorno, dixen 2:37 que eu tamén quería medrar desa 2:40 xeito. 2:41 Tivera moitos ataques de ansiedade. 2:45 Tiña medo de quedarme sempre aí, 2:49 no mesmo, de entrar nunha rutina. 2:53 Con catro días de anticipación 2:56 saquei a pasaxe para España. 3:00 Ao principio era: "Vou ver que tal, 3:03 Vou dar unha volta e regreso. 3:07 Merqueino con catro días de 3:11 anticipación, sen nada preparado. Alistei unha maleta. 3:18 Non trouxen todo porque non tiña a idea 3:23 de quedar. Era: "Imos ver, quero coñecer". 3:27 Xa aquí, cos meus. 3:31 irmáns, dixéronme: "Non" 3:35 Queres estudar? Eu había 3:39 planeado hai tempo estudar 3:43 produción audiovisual, pero non tiven 3:47 a oportunidade pola pandemia e 3:51 estudei outra carreira. Dixéronme 3:54 por que non estudaba aquí o que quería. Dixen que 3:59 si e aos dous días, creo, vin matricularme. 4:04 As cousas déronse e pensei: "Se se 4:07 está dando, é porque talvez teño que quedar. 4:10 Dese xeito quedei aquí e comecei a estudar. 4:17 Tiña medo do 4:20 que ía pasar, de 4:24 se lograría estabilizarme aquí. 4:29 Cando chegas a un lugar novo, vas aceptando as cousas, 4:34 mais: "Vou atopar algo para poder manterme aquí, estar aquí?" 4:43 Tentaba que eses pensamentos negativos 4:47 non me gañaran, de pensar que as 4:51 cousas marcharían dando. Hai cousas que non podo controlar, que escapan 4:55 ao meu control, e non quería estresarme por iso. 5:00 As cousas marcharon 5:05 dando. Fun aterrando máis tranquila, 5:10 As cousas si se deron e agora estou feliz, a verdade. 5:16 O cambio cultural sentín 5:19 desde que baixei do avión. 5:24 O choque cultural foi enorme, a verdade. 5:28 Cheguei ao aeroporto de Madrid e tiña que 5:31 tomar un autobús a Santiago de Compostela 5:35 porque aquí había lumes 5:38 e non había voos. 5:44 Non atopaba a ninguén que me axudase. 5:48 A xente non te respondía: ti preguntabas 5:53 e non respondían. Cando cheguei ao 5:57 autobús, a maleta pesaba bastante. Todos 6:02 Mirábanme, ninguén me axudaba. Ese 6:05 foi o choque cultural máis grande, porque 6:08 dalgunha maneira sentíame soa, 6:12 que tiña que facelo soa. 6:14 Por máis que 6:18 se fale castelán, 6:24 os xeitos, algunhas palabras cambian. 6:28 Cando eu dicía algo, ás veces non me entenderían. 6:32 Tiña que buscar palabras para que me entendesen. 6:36 Tardaba en procesalo. 6:39 Ou, cando alguén me dicía algo, tardaba 6:43 en entender porque nós usamos outras palabras. 6:47 Moitas veces, cando falo rápido, saen palabras que aquí 6:52 non usan e non me entenden. 6:54 A única persoa que me faltaría aquí é a miña nai. 6:59 En canto aos amigos, 7:02 vin que, despois de 7:05 que eu marchei, todos tiñamos 7:08 un plan de irnos de 7:11 onde estabamos, pero ninguén daba 7:14 o primeiro paso, ninguén marchaba. 7:17 Despois de que marchei, agora 7:21 teño unha amiga que xa deu o 7:24 Paso e está en Australia. Outro 7:28 amigo marchou a Suíza e outro 7:31 a Brasil. O grupo 7:36 está moi disperso 7:40 polo mundo. Vemos a diferenza: 7:45 Hai un ano estabamos xuntos e agora, 7:50 cando queremos falar, temos que mirar o reloxo para 7:52 saber que hora é ao outro lado do mundo. 7:56 Alégrame ter dado o paso 8:00 no meu grupo próximo de amigos para 8:04 que cada un teña o valor de 8:07 voar. É máis admirábel porque están en 8:11 países onde falan linguas diferentes e supoño 8:14 que o choque cultural é moito máis 8:17 grande. A única persoa que me falta 8:22 aquí é a miña nai. Alégrame moito 8:26 que a todos os meus amigos lles estean indo ben e están cumprindo os seus soños. 8:32 A verdade é que si, síntome allea. 8:34 Hai moitas cousas que non entendo, 8:39 mais vou aprendendo. Paréceme 8:44 moi bonito porque non vou a 8:48 Só coñecer a miña cultura, senón tamén 8:52 os costumes e culturas doutro 8:56 lugar, neste caso Galicia. 9:00 Conforme pasa o tempo, gustaríame 9:03 seguir movéndome e seguir coñecendo máis. 9:07 Iso gustaríame. Non quixera 9:11 pecharme nun lugar, en 9:15 unha cultura, senón seguir aprendendo. 9:19 Paréceme moi interesante porque, en 9:25 O meu propio país, cando vivín en 9:30 lugares diferentes coñecín costumes 9:33 e culturas diferentes. Tamén, segundo 9:36 a rexión, as persoas cambian 9:39 moito. Iso quero seguir facendo: 9:43 seguir coñecendo. 9:44 O que máis me gusta de conectar 9:49 un pouco con cada cultura é que te 9:54 Fas máis empática e ves outras realidades. 10:01 Cando ves alguén novo que 10:05 chega, sabes como se sente esa persoa 10:10 e que precisa saber ou que 10:14 Ti díxenlle para non sentirse estraña. 10:19 Unha vez que saes, faste máis 10:23 Empática con outras persoas, coa situación 10:26 pola que están pasando. Eu vin 10:30 aquí e atopeime nunha situación moi 10:33 comoda: tiña onde chegar, teño a 10:36 a miña familia e non me fixen 10:40 sentido soa. Estrañei aos meus amigos, pero el 10:43 choque non foi tan grande como para outras 10:46 persoas que veñen e están soas, que viven o día a día 10:51 sen papeis, sen traballo, 10:56 sen coñecer a ninguén. 11:01 Falei con moita xente que 11:05 Durmiron na rúa, 11:08 que se atoparon en situación de rúa. 11:11 O importante de coñecer outras culturas, para min, 11:17 é que non es allea á realidade de 11:21 outras persoas, senón que te pos no seu lugar 11:25 e tes máis empatía. Moitas 11:31 Ás veces axudar non pode ser 11:36 darlles un lugar onde ficar, pero a axuda 11:41 pode ser a compañía. E iso é moito, 11:45 moito para unha persoa recén chegada que está soa. 11:49 Si, teño planeado volver, 11:53 pero agora non tanto. 11:57 Volver de visita, si, pero para 12:02 Ficar, non. Xa saín dun lugar 12:07 e non vou volver. 12:11 Xa non teño nada que me 12:15 Ate alí. A miña familia tamén 12:19 está noutra parte. Volver si: 12:23 para comer, para vivir miña 12:28 cultura outra vez, os meus costumes, pero a quedarme, non. 12:34 Creo que, para facelo 12:38 por primeira vez... 12:41 Fixen moi ben. Se tivese que 12:46 darme un consello, sería non haber 12:50 demorado tanto en tomar a decisión. 12:53 Pero, como din, todas as 12:56 cousas aparecen no momento axeitado. 