A historia de Pablo José Historia · instalacións e exposicións: LSYTSDA Sala Alterarte
Posición · 0:00 / 10:07 SubtítulosDesactivados ES EN GL Transcrición 0:00 O meu nome é Pablo José Varela. 0:04 Veño de Venezuela, do estado Mérida. 0:10 Vinme con 36 anos, os que teño. 0:14 Aquí levo tres meses e vinte días, 0:18 aquí en España. 0:20 Custoume saír de Venezuela para vir 0:22 España, porque teño ao meu pai, a 0:25 A miña nai, que están vivos, e aos meus irmáns. 0:27 Custoume deixalos sos. No 0:32 tanto sós, senón... como lle 0:37 Digo? Separarme deles, porque sempre 0:40 Vivín con eles. Os 36 anos 0:43 que teño non saíra, ata 0:47 agora, que me vin para España. 0:52 Pola situación que hai en 0:57 Venezuela. Déronme esa oportunidade de vir 1:02 España e viñenme. Voume afacer. 1:06 un pouco ao horario e a todo. 1:10 Hai que afacerse e aprender como 1:13 Son as cousas aquí. Viñenme 1:16 a traballar. 1:16 E ben. 1:17 Si, tres meses. Cheguei 1:21 Precisamente o primeiro de febreiro. 1:25 Desde que saín da miña casa, 1:28 de Mérida, viaxei a Caracas. 1:32 Do aeroporto de Caracas viaxei 1:37 a Cartaxena, e de Cartaxena 1:42 Viaxei a España. Non foi todo nun 1:46 só día, foi por escalas: de Mérida 1:51 a Caracas, de Cartaxe e de Cartaxe a España. 1:55 Primeiro e principal, vostede sabe como está a situación en Venezuela. 1:58 Un traballaba e non acadaba para nada. Mi 2:03 A nai e o meu pai xa son maiores 2:07 e hai que axudalos. Eles xa lle deron a 2:10 un o que podían; agora tócanos a nós. 2:12 Non foi unha cousa dun 2:15 día para outro, de dicir: "Voume" 2:19 Estiven pensando como un mes: 2:22 "Voume? Non me vou? 2:25 Chegou o día de irme a España e falei con 2:29 A miña nai e o meu pai: aínda lle pedín permiso. 2:34 Tendo 36 anos, pedinlles 2:37 permiso. E dixéronme: 2:40 "Vaia e vexa como é a cousa por alá, a probar sorte". 2:46 Merquei os pasaxes e viñen. Mi 2:50 intención, o que tiña na mente, 2:54 era vir traballar e axudarlles a eles. Todo cambia, porque imaxine: 2:59 todos os amigos, a familia, todo queda aló. E aquí eu 3:04 son novo: tres meses e 3:07 uns días. Pero ben, ben. 3:10 Aquí entendo pouco como 3:14 Falan. Aínda me custa, pero si 3:18 estoume afacendo a estar 3:22 aquí, porque me trataron ben. 3:26 Foi marabilloso, excelente. 3:30 Como lle digo, levo tres meses e algo, así que vou afacerme 3:36 pouco a España. Todo ben. 3:40 Nunca saíra de Venezuela. Nunca. Eu alí, 3:45 en Venezuela, era comerciante e viaxaba cun 3:49 camión de Mérida a Caracas: era o 3:52 máis lonxe que chegaba, dentro de Venezuela. Mérida -Caracas e Caracas-Mérida. 3:57 Saír a outro país, non, até 4:01 que vin agora a España. Non hei 4:05 viaxado a ningunha outra parte, só a España. 4:09 Ao falar 4:12 coa xente... 4:16 E non entende nada, entende? O meu 4:20 é o castelán. Aquí, a forma de falar 4:24 Cambia. A un custalle. A 4:27 veces non entendo nada e 4:30 pido que mo repitan en 4:33 Castelán. Pero todo ben, tratáronme 4:37 Ben. Acostumándome todos os 4:41 días, pero ben, chévere. 4:45 Estou recén chegado e 4:49 agardando a que se activen 4:53 os papeis, porque xa fixen as xestións. Os papeis de traballo 4:57 Actívanse en setembro. E como 5:00 danlle a un permiso para 5:03 viaxar a Venezuela, iso é o que 5:07 penso facer cando teña todo e poida 5:10 ir de España a Venezuela, pero logo regresar aquí, a España. 5:16 Ir para visitar a familia e 5:20 Volver a España. No pouquiño tempo 5:24 que levo aquí, gustoume. Si, gustoume. Como lle digo, 5:30 cando teña a oportunidade de viaxar de España a Venezuela, fareino 5:35 pola familia, polo meu pai e meu 5:39 Mamá sobre todo. Visitalos e volver a España. 5:43 Vínme e estou 5:46 Ben. Porque alá, en Venezuela, 5:50 agora non hai nada bo. No 5:53 Arrepíntome de ter vido. O único 5:56 é que quero regresar a Venezuela 5:59 de visita, para ver a min 6:02 Papá e á familia. Pero 6:06 non me arrepinto de ter vido, porque 6:10 alá non hai traballo, non hai 6:13 nada que facer agora. E si 6:17 traballas, non alcanza: se che chega para unha cousa, non che chega para outra. 6:22 Por iso decidín virme 6:25 Tamén. Dígolle claramente: 6:29 se a situación alí estivese ben, non me viría. 6:35 Pero non, a situación 6:38 Alí está forte, está forte. 6:44 E déronme a oportunidade de vir 6:48 É apaña, porque tampouco ía vir 6:51 así, só. Déronme a oportunidade, 6:55 abrironme as portas aquí e tamén 6:59 Apoiáronme. Tampouco ía a 7:02 Só saír de Venezuela, porque 7:06 non tiña familia nin coñecidos aquí. 7:09 Abríronme as portas e foi 7:12 cando decidín virme. 7:14 Foi a oportunidade de que me ían recibir aquí, en España. 7:20 Como se di en Venezuela, cheguei coa cama feita. 7:25 Cando cheguei, xa tiñan 7:28 o piso alugado, todo. 7:31 A miña muller, que está aquí comigo, 7:35 é moito maior ca min. 7:39 Eu teño 36 e ela ten 50. 7:44 Levo quince anos vivindo con ela. 7:50 Ten dúas fillas que son españosas. 7:53 O pai é español e elas viven aquí tamén. 7:58 Ela xa estaba aquí. 8:00 Vira como oito meses... 8:04 Sete meses antes ca min. 8:09 Por iso tamén me vin, porque estaba aquí a familia dela. 8:13 Entón viñen. 8:15 Cada unha ten o seu marido e 8:20 vive nun sitio separado. 8:25 Aquí mesmo, pero cada unha nun piso. Eu vivo aparte con 8:30 A miña muller. 8:30 Vivían en Venezuela. Son españolas 8:34 porque o seu pai é español, 8:37 mais naceron en Venezuela, son de Venezuela. 8:41 Levo pouco tempo aquí, tres meses. 8:46 E levo pouquiño traballar. 8:52 Como dicimos en Venezuela, 8:55 xa estou agarrando aire, porque 8:58 vinme, pero debo 9:02 diñeiro en Venezuela. 9:06 Teño que ir reunindo e 9:09 pagándoo. Non porque viñera 9:13 aquí vou deixar de pagar. Teño 9:16 que traballar para saldar o que debo. 9:19 Agora estou traballando, aínda que 9:24 levo pouco tempo. 9:28 Aquí tratáronme ben, todo 9:33 bonito. Non me arrepinto de ter vido. 9:39 Acostumándome, todos os días 9:42 A aprender cousas mellores. 9:45 Aquí, que a xente me 9:49 Mire mal, nada diso. 9:54 Para nada. 9:55 Tratáronme bonito e no pouquiño 9:57 tempo que levo aquí, gustoume. 